ไม่อยากอยู่ที่นี่....... อยู่ไม่ได้ ออกไม่ได้ ไม่ได้อยากทำร้ายใคร
ตัวตนของฉันคืออะไร? ทำไมอยู่ตรงนี้แล้วมันเหนื่อยเหลือเกิน ฉันเข้าถึงใครไม่ได้ และไม่มีใครเข้าถึงฉันได้..
สิ่งที่พยายามไป อยากทำมันออกมาให้ดีที่สุด แต่ก็ทำไม่ได้ ....เพราะไม่ใช่สิ่งที่ฉันรัก....
เกลียดการคาดหวัง เกลียดคำพูดที่ทำให้รู้สึกกดดันทุกอย่างแย่เพราะตัวเราเองทั้งนั้น
ทนไม่ไหว อยากหนีไปไกลๆ
รู้สึกว่าทุกสิ่งไม่ได้มีไว้เพื่อฉัน ใครก็ได้เข้าใจฉันบ้าง...
ไม่อยากพูดกับใคร ไม่อยากให้ใครมาพูดด้วย คำพูดของฉันสามารถทำร้ายจิตใจคนอื่นและตัวเองได้
เกลียดตัวเอง ไม่อยากเป็นแบบนี้...
เหงาเหลือเกินรู้สึกอ้างว้างโดดเดี่ยว เหมือนไม่เคยเป็นมาก่อน
อยากมีใครสักคนที่เข้าใจ นั่งอยู่ข้างๆเงียบๆ รอฉันร้องไห้จนกว่าน้ำตาจะหมดไป

แต่มีใครเห็นฉันบ้าง? หรือว่าไม่มีใคร ไม่มีที่ไหนที่เหมาะกับเราจริงๆ?